Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Kimbilir, içimde bilinmeyen kaç istasyon var
Kaç liman, kaç rıhtım..
Kaç buluşma yaşadım, kaç ayrılık..
Zulamda anılarım volta atar…
Bir gemi gibi uzaklaşır kıyılarımdan
Yol alır ufuklarımda bana doğru …
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



