Günlerdir mahsun, günlerdir öksüz bu kalbim.
Terkedilmiş bir virane gibi, kapımı çalanım yok.
Yorgun gözlerle bakıyorum semaya,
Belki yalnızlığımı paylaşır diye.
Hazanım soldu, baharım kış oldu.
Yüreğimde yaşayan o çocuk varya! işte o çocuk dün öldü.
Yaşam okyanusun dev dalgalarında,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta