Gene hava karanlık, gene gökyüzü pustu;
Gene belirdi gecenin içinden. Ve sustu!
Tekrar o aynı ürpermeyi duydum içimde,
Gene rüya o rüya, kâbus aynı kâbustu.
(14 Aralık 1989)
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta