Karanlık bir tünelin ortasında kalmış gibiyim. Geriye dönmem mümkün değil, ileriye de gidemem.Hem kimselerde yok burada, beni burda kim bıraktı.
Göz gözü görmüyor, gece desem değil, dışarıda
Sanki kuş cıvıltıları var gibi. Tünelin içi çok karanlık, sanki yarasalar cirit atıyor. Korkuyorum,
Çıkış yolum yok, Her tarafım insan çığlığı kaynıyor. İşim ne benim burda, acaba çıkış yolu var mı bu tünelin?
Hiç araç geçmez mi buralardan? Ya insan, hiç insan yaşamaz mı? Yoksa
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta