Bir selamın yetse karanlığa,
Aydınlansa ufkun uzanan rüyaları,
Bir an gözlerin uykudan uyansa,
Uyarsa gün yüzünde karanlığı.
Aklımın ermediği bir noktadan bırakın beni,
Düşmek akıl karı değil bilirim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ikinci kıta idare eder
birincisi biraz daha oluşması lazım
ama bunun ve sizin yazdıklarınızla alakası yok tabiiki
bu benim şiirden beklentimle alakalı bir durum
ya da tahammül edemediğim
kelimeler vardır içinde
yukarıdaki "selam" kelimesi gibi
kutluyorum
Tesekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta