Bir gecenin ıssızlıgında korkularım ...
Yürüyoruz el ele o dar ıslak sokaklarda.
Sesler ürpertirken tüm bedenimi,
Aramak zor artık senı anılarda ...
Susmayı tercih eden gözlerım var artık.
Dokunamayan ellerım ,görmeyen gözlerim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta