Bir kuzum vardı,kurtların önünde koydum gittim
Onu terk ettim ben nasıl bir ittim !
Göremediğim her gün,her gece eriyip bittim
Biliyorum hata benim kabul ettim
Küstüm gölgeler karanlıklar yüzünden güneşe
O üzgün,ben üzgün kalmadı içimde neşe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta