Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
handan hanım ;
msj ı geyet güzel olan çalışmanızı beğenerek okudum..
kutlarım saygın kaleminizi..tam puan 10..akçaydan selam ve saygılarımla...ibrahim yılmaz
BENDE KABULLENİŞLERLE DOLU BİR HAYAT YAŞIYORUM...HERKESİ VE HERŞEYİ OLDUĞU KABUL EDEREK MUTLULUĞU YAKALAMAYA ÇALIŞIYORUM...AMA YA İLERİDE BU MÜCADELEM HÜSRANLA NETİCELENİRSE DİYE KORKULARIM HER GECE ZİYARET EDİYOR BENİ...BÖYLE YAŞAMAYA MECBURUZ GALİBA YADA BİRİSİ ÇIKIPTA ASLINDA MECBUR OLMADIĞIMIZI SÖYLESE BİZE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta