Cam kırıkları hüznünde sokaklar
ve ufak bir çocuğun utangaçlığı......
bir fırtınada atılan yüzük pişmanlığı
her gelişinle balkonlara taşıyor sevinç.
Mahalle megafonundan belediye ikaz ediyor
'su faturalarının son günü,acele edin! '
kimse oralı olmuyor,herkes de
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta