Sensiz gitmeliyim,
Yalnız tohumlar da yeşeriyor bak!
Kalbiyle yeniden doğuyor her bir zerre,
Yaşamak için illa bu suret mi lazım!
Toprağımda bir nefes;
Ya bir gülün dibinde olurum
ya da karanfilin ağzında.
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Toprağa beraber dalacağız,eninde sonunda
Ayrısı,gayrısı yok.
Sen bir gül,ben bir karanfil
"Kabul"
Tebriklerimi bıraktım,sevgiyle...
toprak yaşam kaynağı
bırakıp gidilir mi
uğraşısı doyumsuz, sadık yar
tebrikle ve esenlikle
Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.
Birlikte gideni gören yok,
Henüz...
Ama "sevgisiyle giden"
Epeyce vardır,
"Kalp gözü açık..."
İşte öyle bir gidişe,
"Kabul..."
Tebrikler Öğretmenim..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta