Açlık yaklaşmaktır, sevgine layık olana,
Bir fakirin sofrasından bir bardak su olana,
Taneciklerin neye şahit olacak soğan kabuğuyla;
Bir içini çek, ne olur bir sızlan ah çekerek…
Ayrılık unutturur sanmıştım, ilaç demiştim,
Yanılmışım, unutmuşum benliğimi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta