Bir gece çıktı geldi efsunuyla Sümeyye,
Öyle güzel vuruldum ki Rönesansım bu evre.
Anka kuşu gibi doğup yuva yaptım göklere,
Esrik olmak için için artık ihtiyacım yok meye.
Söz geçmiyor sineye, kalbin kalemidir bu,
Kadim bir özleyişin sakin sitemidir bu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta