Kâbil, Hâbili öldürmüş bil,
Sen Kâbil olma, ol Hâbil,
Masumlar Cennete gider,
Sen Kâbil olma, ol Hâbil.
Fitne, fesat insanla başlar,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




ne serbest, ne hece..
okunmada akıcılık da yok..
bir kararda kalınmalı
öyle menzil alınmalı
selamlar
Hâbil de benden, Kâbil de...
Iyi de bende kötü de...
kâbili yasatmak görevimse,
Kâbili terbiye etmek de görevim benim.. sevgimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta