Sahile yakın bir masada çay içiyorum
Kız kulesi karşımda ben Kabataş'ta
Vapurların sesi okşarken kulağımı
Dalgalar Kocaman dövüyor kıyıları
İkide balıkçı var atıyorlar oltaları
Sonra sesin geliyor
Gördüğüm şu güzellik
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta