Bir çiçeğin kokusunda, ölmemeliydi cümlelerim,
Geçmişi ararken kalem, kaybolmuş üzgün hecelerim.
Karanlıkta sanma gözüm, bir nura fedâ gecelerim,
Sırtıma nasır bırakmış, hep boş olsa da heybelerim.
Ömür törpüsünden geçip, sükûtu sarar bencelerim.
Eşiğinde bu zamanın, sonraya mahkum öncelerim.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta