Artık saçlarını toplamasanda olur,
Bırak dağınık kalsın hayatım gibi.
Geride bıraktığın saksıdaki kaktüs,kafesteki mavilik, bahçedeki limon ağacı ağlar ardından.
Neyi çözemedik seninle anlamadım ki,
Zamanda mı kaybolduk ,zamana mı tutsak olduk yoksa zamansız mı olduk.
Garip bir şeydi ardından ağlamak bu kadar acıtacağını beklemiyordum,
Alışırım sandım,yaparım bir başıma, yaşarım hayatı sensiz...yanılmışım .
Senin yerine ,bahçedeki kuşlar konuşuyor artık ,
Bana küfür edercesine, susuyorum,dinliyorum ,bir yol bulamıyorum ...
Aynı hataları yaparmıydım bilemiyorum ,
Belkide önemi yoktu artık nasıl olsa geri gelmeyecekti hiç bir şey ..senin gibi..
Kalan günleri küçük bir odada tek başıma geçiriyorum . .. yokluğun gibi..
Kayıt Tarihi : 5.4.2025 00:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yokluk




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!