İrâde-i Cüz’iyye, “ihtiyâr” elde mâhir,
Levh-i mahv ve isbatta, alnımda yazı kader,
Nefs ezhâna bulaşır, makâsıd kalpte tâhir,
Taalluk etmez şuur, Rabbin îkâzı kader,
Esbaba mutlak rücû, kudretten değil zâhir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Gayet başarılı bir çalışmaya imzanızı atmışsınız.
tebrik ve selamlar
Anlayabilmenin bahtiyarlığına erişebilene söylemi çok dizeler...
Kutlarım...
Gercekten emek verilmis bir siir
Kutluyorum Metin bey, hocam diyecegiz artik
Aciklama icin ayrica tesekkürler
sevgi&saygilarimla
çok güzel bir çalışma olmuş sevgili Metin..!
kader bir muamma...ancak Yaradan'a has bir ilim..!
sevgi ve saygıyla
güzel şiirin için kutlarım selamlar
Turhan Toy
A kalite satırlar,
A kalite felsefe,
A kalite mesaj,
Gözü kör,
Kulakları sağır olanlar,
Böylesi bir kutlu mesajdan ne anlar ?
Tebrikler şair...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta