Sevdiğim o içimdeki yabancı çocuk,
Aç, susuz ve şiirsiz bıraktığım,
Besle-n-diğim içimdeki yabancı çocuk.
Ben Jüpiter,
O Mars,
Venüsle aramızda dünya var,
Merkür elçimiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İyi ki.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta