Tanrı’nın tılsımlı gömüsüdür âdeta gözlerin
Ilgım uçurumlarıma düşen, yıkılarıma düşen
Çünkü yıkılmak sevgili! , yapılmaktır yeniden
Ey! dilimdeki seher, üzgü gözyaşlarımı silen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta