Ne kadar da şehvetliydin Julia,
Kentin his yoksulu sokaklarına karşın
Şehirler kadar derin bir şehvetin vardı.
İsterik, korkulu, çocuksu bir şehvetin.
Hissizliğin mahşerinde, bütün kentlere inat
Yalnız bir şehvetin...
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta