Jinda Şiiri - Nedim Çekin

Bir adı olmalı bu hasretin,
Ya da bir kimliği…
Bakışların gibi özgür olmalı,
Provokasyonlara gelmemeli,
Tutsak olmamalı geceyi sabaha bağlayan bu günlere.

Hayal kırıklığına uğratılmamalı düşler,
Amansızca bırakılmamalı yürekler,
Vahşetle bakılmamalı pencerenin kenarından
Esmer tenine, çaresiz bekleyişlere…

Yapay tanrıların hiyerarşik, yalancı sözlerine kanmamalı,
Oysa cellatlar da ağlamalı
Çocukların katledildiği, işgal altındaki bu topraklarda…

Bir sevdası olmalı insanın,
Bakışmalı, sevmeli Mem gibi,
Beklemeli yıllar boyunca,
Sabırla beklemeli…

Şiddetle ve dehşetle sevmeli gecenin ritmini,
Ayaz vururken bedene,
Savrulmalı dikenli patikalar arasında yapraklar gibi.
Kokmalı artık beyhude çiçekler,
Yeltenmemeli çayırlar da,
Ölüm kokmamalı bu şehirde,
Maviyi sevmeli insan,
Ve hakikati, doğru olan her şeyi.

Hadi, yüreğindeki maviliklere konu olalım
Bu mazlum halkın yaşamına, yaşam katalım.
Geçit vermeyelim emperyalizme,
Yaşanacak hâle getirelim Mezopotamya’yı seninle,
Bir ömür boyu…
Bir ömür boyu…

Esmer yüzlü çocuklar için kefenimizi kendimiz giyelim,
Kalmasın ölüm, kalmasın feryat.
Bulanmasın kana şehirler artık,
Ölmesin güneşin çocukları…
Bitsin artık bu hasretlik,
Bitsin uzun bekleyişler,
Bitsin!

Herkes özgürlüğüne kavuşsun,
Gerçekleşsin artık,
Kardeşlik kazansın…