jileti kalbimle raks ettirene kadar bakirim
acı denen şeyi resme dökmeyi ders belledim
vatanımın başbakanını karanlığa maphus ettim
kalabalığın içinde çiziklerimi mest ettim
duyan olmadı
içimdeki kahkahaları bir pabuca sığdırmaya çalıştım
yağmur damlaları taşırdı içimi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta