Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İzmirim
Yosun tutmayan
Balıkçı barınakları gelir aklıma
Sahilevlerinin
Kışkırtır denizin sesi
'Dönsem mi o günlere? ' derim
Bırakmaz
Tutar pantolon paçalarımdan zaman
Sonra aynalar hatırlatır
Kendime gelirim
Özlerim
Düşlerim
Severim
O benim 'İzmirim'...
Necat Necdet Demircan
Şiirden şehir o , adı İzmir !!!! Ol ki benim şehirden yarim.... acizane karşılık vermek istedim , günün bu en güzel vaktinde yüreğimi coşturan bu güzel dizelerinize... Sizi yürekten kutluyorum üstadım ...
Sevgi&saygı&şiirle kalın...
Emel ÇETİN/yaremel
Aaaa! İzmir ve siz.... Özlemleriniz ardınızda kalmış anlaşılan....İzmirin ruhu kışkırtıyor sizi demekki... O bi sevdanın adıdır aşktan öte.... Kutlarım sizi bir kez daha....Sevgilerle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta