Ben İzmir'dim...
Sen,
Yalnızlığımı,
Tek kurşunla kovan
Hasan Tahsinim...
30/12/2004
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




İlginç ve kuvvetli bir benzetim. İnsanın yaşadığı yerle bütünleşmesinin uç örneklerinden :)
sevgilerimle
aynur özbek uluç
Kısa ama öz... Kalemine sağlık sevgili Nesrin...
Eyvallah....
Sevgi ve saygılar nesrin hanım
Ben İzmir'dim...
Sen,
Yalnızlığımı,
Tek kurşunla kovan
Hasan Tahsin'im...
bu ne zerâfet , bu ne çok şiir, bu ne çok vefa böyle
tbr
Ben İzmir'dim...
Sen,
Yalnızlığımı,
Tek kurşunla kovan
Hasan Tahsin'im...
Kısa, öz ama kitap dolusu bir şiir. Bu şiiri anahtar olarak kullanıp, kitap yazabilirim. Kutlarım sayın Nesrin. Sevgiler.
Mehmet Nacar
''Çok anlamlı ve güzel....İbrahim Ethem bİngül''
Tebrikler...
Saygılar...
Ben İzmir'dim...
Sen,
Yalnızlığımı,
Tek kurşunla kovan
Hasan Tahsin'im...
Çok güzel ifade. Tebrikler Nesrin Hanım.
Kısa ve öz..
Ama yalnızlık düşmanı değildir kişinin...
Tebrik ve sevgilerimimle
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta