İzmir vazgeçmek imkansiz

Elimde kalan eski fotoğraflar sarı.
Evimin önü tarlaydı, şimdi zift cadde.
Küçük bahcemin kümesi yumurta.
Kavak ağacını kestiler, babam dikti.

Neyimi anlatıyorum? eski İzmir.
Ne kadar değişti, yaşadığım yer.
Pazarın müşteri kızları, sarı saçlı.
Şimdi ise elinde sepet kızlar kumral.

Çok İzmir gördüm, bugün İzmir 'i değil.
Konak meydanı şekilden şekile büyüdü.
Anılarımda, sevdiğimi son gördüğüm.
Aşkları başlatan Sakıp ağa kafe yok.

Bir bildiğim İzmir, gerisi bilmediğim dünya.
Fuarda baktığım aynalar başka ayna.
Zeybek eski gelenek şimdi rap oyna.
İzmir eski hali anılarımda, miras bana.

İzmir yaşadığım en güzel il.
Gönlüm sever, söyler dil.
Ailem ,Sakız adası , mübadil.
Göz yaşı silen bez kağıt mendil.

İzmir , bana daha ne kadar yuva.
Bilmiyorum, ölüm meleği zamansız.
Kim bilir? küçük treni gitti apansız.
İzmir'i sevmemek imkansız.