İZMİR'i seyrediyorum zirvedeyim;
Karanlığın çöküyor yine,ruhum daralıyor.
Sahte ışıklarını bir bir yakıyorsun İZMİR...
Tek istediğim,mutluluktu senden,
Sen mutluluğu sadece seyrettiriyorsun,acı çektiriyorsun yüreğime!
Ama yok artık bir umudum daha İZMİR,
Beklentilerim,hüznümdür artık...
Ardımda bırakıyorum senli günleri,
Rüzgarın savurmuyor ruhumu eskisi gibi...
Artık doğan güneşin ümit vermiyor kalbime,
Yağmurun ıslatmıyor,yanlızlık örtü oldu bedenime! ..
Zindan gecelerin,onsuz geçen günlerimde,
Artık dönüyorum sırtımı beni mutsuz eden senelerine...
Aynı masaya oturuyorum beni kahreden kederlerimle,
Vazgeçiyorum herşeyden bu sonu görünmeyen gecelerinde...
Mutluluğu şişelerde arayacak kadar aciz ve çaresiz benliğim! ..
Sende anla İZMİR göz alıcı yerlerin artık kimsesizdir,
Bu can alıcı kalabalığında ben yanlızlığı seçiyorum ey vefasız İZMİR! ..
Kayıt Tarihi : 5.6.2009 02:59:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!