İzmir'de bir telaş,
Limanların kalabalığı birikiyor bakışlarında,
Yolcuların huysuzluğu çarparken tenimize,
Minik bir kız düşüyor gözlerinden
Üşüten ve sırıtan denize...
Konuştuklarını götürüyor rüzgar
Ellerimiz kopuyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta