6 Temmuz 2009.
İzmir'de sabaha karşı saat 4'de,
Bir apartımanın 6. katındaki dairenin balkonunda oturmaktayım.
Bende kasvetli bir hal, yakmışım cigaramı.
Şehir inci gerdanlık gibi parıldamakta...
Saysan sayamazsın kaç hane var.
Şu an aklıma geldi;
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta