İzmir Şiiri - Ayşe Manav

Biz çiğdemi külâhta aldık,
gazozu açık hava sinemasında.
Dudaklarımız tuzla kavrulurken
serin bir ferahlık yaz sıcağında.

Erik avuçla tezgâhta,
boyoz sıcacık Arap Fırını’nda.
Yoğurtçular geçer kapıdan,
iki tepsi, bir çanla.

Hele fener alayları…
Unutulur mu?
Cadde boyunca,
Varyant’tan Hatay’a,
müzik, eğlence bedava.

İskelede vapur düdüğü,
martılar gevrek telaşında.
Güneş batarken Kordon’da,
çıtı pıtı kızlar topuk tıkırtısında.

Begonviller, ortancalar, sardunyalar
her kapı ağzında, saksıda.
Beş taş oynadığımız Arnavut kaldırımı,
İzmir’in İzmir olduğu zamanda…