kösele adımlar çiğnediğinde
ve ezildiğinde yüreklerinin bir yanı;
atıldıkları kaldırım diplerinde
tütün kokan parmakların
sararmış uçlarında avunur,
kül rengi hicranında
izmarit sevdalar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




farkı güzel bir şiir okudum kaleminizden,üstadım kocamanından kutlarım,yüreğinizin sesi hep çağlasın.
sevgi dolu kalın e miiiiiiiiiiiiii
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta