Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ben müebbet mahkûm hapishanende
Sönmeyen bir ateş yandı sinemde
Karanlık nemli soğuk hücremde
Kendimle barıştım hakka ulaştım
hakikat la ilgili çok derin ve çok anlamlı her bir dörtlük bir birinden anlamlı idi
Canı gönülden tebrik ederim değerli kalem sonsuz saygılar selamlarımı sunarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta