Ağıt uçar gider gözlerimden
Gök yüzünü yaracasına tenhalara
Buz kesmiştir umutlar dudaklarımda
Zemherinin kırağı lı sabahında
Ayaz çığırtkan ayaz zalim ayaz ölümdür hep
Yağmadan sevdanın sıcaklığı gönlüme.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gitme dur ne olursun umudumun gülü,
Ki,kaybolmayayım karanlığın girdabında.
Sürüklenmeyeyim karanlık güneşlerin peşinde
Ölmeyeyim ölgün ölülerin yurdunda
Hadi gel karanlığı aydınlatan gül
Gel ki huzura erem bir ömür.
çok güzeldi saygılar
Şiir sevgiyi çok güzel anlatmış bir sefer şiirin akışı bambaşka insanı sonuna kadar sürülüyor oku oku diye yürekten kutlarım saygıyla böylesi değerli şiiri
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta