Sıcak bir esintide bıraktığım iç çekişleriydi düşlerim,
Ve kucağıma çektiğim anılarımdı, zavallı bir çocuk örneği,
Kimi zaman daha sıkı sarılıp, kimi zamansa attığım köşeye
Yolların tozuna bulanmış ümitlerimdi, dağların zirvesinden
seslenen.
Güneşlerin yüreğine gizlenen yıldızlardı, ismimi haykıran
gecelere.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta