İzin verme seni unutmama.
Bir ışık yak bitir keder yüklü hasretin efkarını.
İzin verme dudaklarıma mühürlü adını gözyaşıyla yıkamama.
Çöz prangalarını, sil alnımızda ki kara yazıyı.
İzin verme yüreğimde solmana,
Bizi haykır kasvetli havaya, yık bütün tabuları.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




El üstünde tut sevgi ve dostluğu
çevreni çiçeklerle donat
olma kimsenin kölesi kulu
işte budur insan olmanın
en iyi en güzel yolu
İZİN VERME KİN VE NEFRETE; KÖTÜYE ÇİRKİNLİKLERE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta