Toporakta izin var
Yürüdükçe ayak
Durduğun yerde adımlarım
izini sürecek
Upuzun bir gecenin ardından
Adımlarım koşacaklar
Senin peşinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




fena değil canım oğlum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta