28 Ağustos 2008 İstanbul
Beni alırsa ölüm alır bu dertten
Kemiklerim ancak yalnızlığa sızlar
Izdıraplı geceler parçalar çehremi
Karanlık bulutlarımdan yağmurlar yağar
Sinsi rüzgarların kanlı esintileri
Ruhumun kırık cam aynasına batıyor
Dört yandan ölüm artık soğuk kokuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta