nerelerde kaldın göz bebeğim canımın içi
hiç kimse sen kadar vefalı değil sen gibi sevmedi beni
ürkek gözlerle bakar oldum sevgimin merhemsiz kalmış yarasına
kör olası bahtımdan kim silecek şimdi azabı çileyi
ne git diyebiliyorum gönlüme şöyle uzağa
vede bile bile düşer aşk denilen tuzağa
saklandıkça sobeler beni yalnızlık bulutları
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta