nerelerde kaldın göz bebeğim canımın içi
hiç kimse sen kadar vefalı değil sen gibi sevmedi beni
ürkek gözlerle bakar oldum sevgimin merhemsiz kalmış yarasına
kör olası bahtımdan kim silecek şimdi azabı çileyi
ne git diyebiliyorum gönlüme şöyle uzağa
vede bile bile düşer aşk denilen tuzağa
saklandıkça sobeler beni yalnızlık bulutları
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta