Titrek nefeslerle uyandığım günlere lanet ederken
içimde kopan fırtınanın dışımdaki sessizlikle
çatışmasının ızdırabını çekiyorum.
Titrek nefes, düğümlenmiş boğaz, tam dolmamış akciğer
ve düşmüş omuzlarla:
Küçük bir şehirde, kurşuni yüzlerin ortasındayım, boğuldum, ölmemeye gayret ediyorum.
Derdimi anlatacak bir çift göz,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta