Ve ayrılık zuhur etti.
Bilir misin Süheyla, ben bir insanın bu kadar acı çekebileceğini tahmin edememiştim.
Bir hülya mı, bir silüet mi, yoksa kör bir karanlığın vehmi mi bilmiyorum,
Ama onu gördüm, iliklerime kadar hicrân duyarak.
Üstüne en çok yakışan kıyafetini, tebessümünü giymişti.
Ah Süheyla! Yüreğime öyle bir koku sindirmişti ki, utandırırdı tüm külleri.
Yine bir sabah,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta