Kimi çocuk gözlerinde taşır
Hayatın hüznünü
Babası ölür
Sığındığı çınar
Sırtına yük olur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İlk şiir için hiç de fena değil gerçekten o acıları çok iyi anlatmışsınız tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta