Sessizlik denizinde yüzer dururduk hergün
Ben seni, belki sen de beni düşünürdün
Paylaşmazdık yalnızlığımızı kimseyle
Doğru insanı beklerdik büyük bir ümitke
Mevsimler geçer herşey değişirdi
Bir kavuşma inancı kalırdı ısıtan içimizi
Kimler geldi kimler geçti aramızdan
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta