ıssızlığıma dokunuyor biri
yaşam diyorum en sessizi düşüyor payıma
her insanı geçmişi öldürüyor
sesimde hep aynı yalnızlığın yankısı
bir kere daha siliyorum parmak izlerimi kendimden
saymadığım uykularım vardı
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta