İZ
Dilek Bingül' ün anısına
gidiyorsun, dudaklarında ürperten bulanıklık
yanıtsız soruların soğuk esintisi
çiğnenmiş mevsimin gücenik göğünde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yansıyışlar haykırır hakikatlerini yüreğin rengi buruk bir güzü ışısa da...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta