İZ
Dilek Bingül' ün anısına
gidiyorsun, dudaklarında ürperten bulanıklık
yanıtsız soruların soğuk esintisi
çiğnenmiş mevsimin gücenik göğünde
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Yansıyışlar haykırır hakikatlerini yüreğin rengi buruk bir güzü ışısa da...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta