Kafanı yastığa koyduğun an da başlıyor her şey... İçinden asla çıkamadığın derin düşüncelerin, Cehennem azabı yaşıyormuşçasına sessiz çırpınışlar beraberinde... Her şey gözünün önünden bir film şeridi gibi geçerken akla takılan tek soru:
"Ben bunları yaşayacak ne yaptım?"
Bu soruya cevap verilebilecek tek şey; her daim iyi olmak, kötülüğe bile iyilikle gitmek oldu...
Hayatta neredeyse her konuda hep bu yüzden kaybediyoruz. İyimser olmaktan...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta