Pencereni aç
Güneş girsin içeri.
Kaldır yüzünü güne bak
Aksın karanlığın kiri.
Kuşları dinle;
Maviler açsın içinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel dilekler...
yüreğinize sağlık...
adı gibi iyimser bir şiir olmuş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta