İyilik Şiiri - Rumeysa Haksever

Tüyden hafif dokunuşun ellerime
anne duası gibidir.
Madencilerin ulaşamayacağı kadar derinde
bir güzide elmastır senin tenin.

İki kâğıt helva satıcısı mırıldanırken
o turuncu, emeği kaderimize
bal mumu gibi işleyen türkümüzü,
bilmeden seni fikrime uzun soluklu tayin ederlerdi
kaşlarının arasından o eflatun boğazı izlerdim.

Saçlarının arasında mahsur kalan yağmur damlası,
Babil'in Asma Bahçeleri’ne düşmüş kadar mesuttu
Islığını ödünç verirdin acıyı doğuran dünyaya;
sanki dikişli yerlerini bir el öperdi.

Nesli tükenmekte olan iyiliği buldum gözlerinde
Merhametliydin; küsüşlerin bir kedi yavrusunun
ses telleri kadar kısaydı
Kaçmazdın, korurdun beni,
daracık içime yönelen dev ordusundan.