Kurumuş denizler gibiydi yüreğim...
ilk yazlarda frezyaların açmayı
kırlangıçların uçmayı unuttuğu
bozulmuş, talan edilmiş bahçeydim...
Yalnızlığın kör karanlığında,
gideceği yeri olmayan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sevgili yaşar bey çok güzel bir şiir tebrik ederim fulya
Ne kadar coşku dolu bir şiir... Okuyana bile mutluluk aşıyor.... Dünyanızın hep sizin kalması dileklerimle... Kutluyorum. Saygılarımla.....
bir ses bir nefes, bir sevda , alıp götürür yüreği engin denizlere, tabiki artık dünya senin
yüreğine sağlık
Yaşama yeniden asılmak mısralara dökülmüş.... Sevginin onarıcı büyüsü bu olmalı..... Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta