Hayat beni döverek büyüttü.
Her darbede,
Biraz daha eksildim.
Kalabalıkların içinden geçtim.
Susuz değildim ama,
Yeterince sevgisizdim.
Yollar öğretir sanırdım,
Meğer düşmekmiş asıl ders.
Sensizkende dünya dönüyordu,
Ben dönmüyordum.
Sonra Sen Geldin..
Yorgunluğumun adını bildin.
Hemen çilingir sofrasını kurdum.
Kimse anlamaz, bu nasıl bir heves?
Doldurdum ikimizize,
Birer kadeh mey.
Seninle içmeyi özlemişim.
Sonunda;
Yeniden yüzüme baktı,
Kader denilen şey.
Ellerimden tuttun,
Çıkardın beni karanlıktan.
Kalpler bırakılınca ölür,
Aşkla dolduğunda yaşarmış, artık eminim.
Her şeye rağmen,
Ruhumu karanlığa ezberletmedin.
Gözlerime, karanlığı unutturdun.
Yüzümdeki çizgileri örüntüleyip,
Yansıtan ayna oldun.
İyi ki geldin.
Şafak Bayrak
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 16:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!