Hak kapısın çalan bahtiyar insan,
Gittiği yere bahar götürür.
Kendi için değil, halk için yanan,
Gittiği yere bahar götürür.
Sözü hakikattir, özü emindir,
Varlığı huzurdur, kalbi serindir,
İyilik yolunda daim güvendir,
Gönülden gönüle huzur götürür.
Kötülük bilinse de seçmez onu,
Nefsine kul edip biçmez sonu,
Hakkın terazisi ölçer her yanı,
Adalet bağına var götürür.
Bir yetim görünce sızlar yüreği,
Dindirir mazlumun derdi, direği,
Paylaşmak bilinir ömür gereği,
Sofrasından nice var götürür.
Yaptığı iyiliği saymaz diline,
Gösteriş düşürmez temiz eline,
Bir dua yeter der bütün malına,
Rahmetten gönlüne kâr götürür.
İnsan yaşatmayı ibadet bilir,
Merhamet suyu kuruyanı diriltir,
Her güzel davranış bir tohum olur,
Çöllerden bağlara nar götürür.
En değerli kimdir diye sorarsa,
Faydalı olandır halka yararsa,
Zamanın kıymetin bilip durursa,
Her günü ömre bahar götürür.
İyi olmak değil, iyi kalmaktır,
Düşene el verip yüke dalmaktır,
Bir gönül yapmak bin Kâbe olmaktır,
Kalpten kalplere ikrar götürür.
Mahrûmî der: dünya gölge misali,
Baki kalan ancak hayrın cemâli,
İyi insan olur Hakk'ın timsali,
Gittiği yere bahar götürür.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 15:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
